wiem

Autor: anna musiał, Gatunek: Poezja, Dodano: 14 czerwca 2018, 11:54:58

 

 

wiem, że nie chcesz o tym mówić

 

 

i że to małe truchełko wywołało poczucie straty.

 

o wschodzie słońca wszystko zdawało się ładniejsze,

miękkie światło opadało na zmarznięte piórka

łaskocząc wydęty brzuch. nie wiem ile tam leżało,

 

wiem tylko, że dzieliło mnie kilka centymetrów od śmierci

i że było mi zimno. zimniej niż kiedy otwierałeś okna

w środku nocy, bo wydawało ci się, że nie oddycham.

 

oddychałam, zmarznięte piersi falowały rytmicznie,

palcami dotykałam twojego ramienia. całowałam przez sen.

trzeciej nocy skurcze żołądka nie pozwalały zasnąć,

 

snułam palce w plątaninie ściegów obmyślając narodowość

kolejnej śmierci. teraz już nie chcę o tym pamiętać.

zbyt długo miałam zapowietrzone serce

 

i telefon nastawiony na szept.

 

 

Komentarze (8)

  • Myślę, że jeszcze coś tu trzeba porobić. Trochę taki szkic.

  • Istnieje pewne prawdopodobieństwo, że możesz mieć rację.

  • kruche, ciekawe

  • Ciekawe, mroczne, skandynawskie.

  • zbyt długo miałam zapowietrzone serce



    i telefon nastawiony na szept.

    ???

  • Ja wiem, że jak się ktoś hiperwentyluje to podaje mu się dwutlenek węgla w szczelnej torebce.

  • Pewnie wiesz, co mówisz. Nie próbowałam. Może opiszesz swoje doświadczenia?

  • Tak, przy hiperwentalacji podaje się woreczek do oddychania. W warunkach szpitalnych też -prosta, znana metoda. Znam z doświadczenia, nie, nie bezpośredniego.
    A wiersz jest bardzo kiepski.

Musisz być zalogowany, żeby dodawać komentarze. Zaloguj się
Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się